ورود
ثبت نام
منوی سایت
تاریخچه ویزای شنگن و معرفی کشورهای حوزه شینگن

مفهوم جا به جایی و سفر بین کشورهای اروپایی بدون نیاز به ویزا، داستانی نو و تازه ای نیست، اما این موضوع از جنگ جهانی دوم موضوع گفت و گو میان کشورهای اروپایی شد، گرچه اقدامات عملی در دهه ۸۰ میلادی صورت گرفت، و دو جبهه در میان کشورهای اروپایی شکل گرفت: برخی از کشورهای حوزه شینگن کنونی از این مهم حمایت خود را اعلام نموده و دیگران که به مخالفان سرسخت این نظریه تبدیل شدند. با پرواز آرام آبی همراه شوید تا با تاریخچه ویزای شنگن و کشورهای عضو شینگن آشنا شویم.

 

کشورهای حوزه شینگن

فرانسه و آلمان دو کشور پیشگام برای برداشتن اولین گام‌ها (سفر بدون روادید برای ساکنان کشورهای اروپایی) را برداشتند. این دو کشور در ۱۷ ژوئن سال ۱۹۸۴، در شهر فانیتن‌بلو (Fontainebleau) شهری در مرکز شمال فرانسه و جنوب‌شرقی پاریس، قراردادی بر این مفهوم به امضا رساندند.

سفر بدون روادید برای ساکنان اروپایی، آنچه که به‌ عنوان شنگن (شینگن) شناخته شده، در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵ میلادی به امضا رسید. این توافق‌نامه با امضای ۵ کشور فرانسه، آلمان، لوکزامبورگ، بلژیک و هلند در شهر شنگن، شهری بسیار کوچک در جنوب لوکزامبورگ در کنار رودخانه موسل (Moselle) نهایی شد.

۵ سال بعد، در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۰، کنوانسیونی برای اجرای قوانین شنگن به امضا رسید. این کنوانسیون، مسائل مربوط به قوانین لغو کنترل مرزهای داخلی، تعریف مراحل صدور روادید یکنواخت، بهره‌برداری از یک پایگاه اطلاعاتی شناخته شده برای همه اعضا به عنوان SIS (سیستم اطلاعات شنگن) و ایجاد ساختار همکاری بین ماموران داخلی و ماموران مهاجرت را پوشش داد.

به این ترتیب، مفهوم ماموریت شنگن به طور گسترده ای ادامه یافت، به‌طوری که در تاریخ ۲۷ نوامبر ۱۹۹۰، ایتالیا، در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱ ، پرتغال و اسپانیا و در تاریخ ۶ نوامبر ۱۹۹۲ ، یونان بدین کنوانسیون پیوست.

 

مطلب مشابه:  شرکت وی اف اس . گلوبال (VFS Global) در تهران

 

علی‌رغم توافق شنگن که شامل حذف روادید و برداشتن مرزهای داخلی بود، اما اجرای این توافق‌نامه به طور کامل تا ۲۶ مارچ ۱۹۹۵ به تعویق افتاد. در این زمان بود که ۷ کشور فرانسه، آلمان، لوکزامبورگ، بلژیک، هلند، پرتغال و اسپانیا موافقت به لغو کنترل داخلی مرزهای خود را کردند. 

از آن زمان، منطقه شنگن به سرعت دامنه خود را افزایش داد. ۲۸ آپریل ۱۹۹۵، اتریش، در ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶ دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ، و سوئد ۵ کشوری بودند که به محدوده شنگن ملحق شدند. در دسامبر ۱۹۹۷، ایتالیا و اتریش به صورت رسمی کنترل داخلی مرزهای خود را لغو کردند.

از دیگر پیشرفت‌های چشم‌گیر توافق‌نامه شنگن در ماه می ۱۹۹۹، تحت معاهده آمستردام بود که این توافق‌نامه را تحت چارچوب‌های قانونی اتحادیه اروپا قرار داد، همانگونه که در گذشته، معاهده شنگن و قوانین مربوط بدان، جز اتحادیه اروپا نبود و بعدها به عنوان بخشی مستقل به اتحادیه اروپا افزوده شد.

در ۱۶ آپریل ۲۰۰۳، جمهوری چک، مجارستان، لاتویا، لیتوانی، مالت، هلند، اسلواکی، اسلوانی و استونی به اعضای شینگن ملحق شدند. در اکتبر ۲۰۰۴، سوئیس به عنوان ۱۵ عضو شنگن درآمد. این برنامه موفق‌آمیز در همین‌جا ختم نشد و در دسامبر ۲۰۰۷ و مارچ ۲۰۰۸، تمامی مرزهای هوایی، زمینی و دریایی بین کشورهای حوزه شینگن برداشته شد. فوریه ۲۰۰۸، کشور لیختن‌اشتاین به عنوان ۲۶-امین کشور حوزه شنگن به این اتحادیه پیوست.

در دسامبر ۲۰۰۸، سوئیس کنترل مرزهای زمینی و در مارچ ۲۰۰۹ خود را برداشت. آخرین تغییرات در حوزه شینگن در دسامبر ۲۰۱۱ اتفاق افتاد که لیختن‌اشتاین اعلام نمود که کنترل مرزهای زمینی را حذف می‌کند.

Print Friendly, PDF & Email

مطالب مرتبط

عضویت در خبرنامه

اولین نفری باشید که از آفر های ویژه مطلع می شوید