ورود
ثبت نام
منوی سایت
سیستم اطلاعات شنگن (SIS)

سیستم اطلاعات شنگن (SIS) یک پایگاه داده دولتی است که توسط کمیسیون اروپا اداره می شود. سیستم اطلاعات شنگن (SIS) توسط ۲۶ کشور اروپایی، برای پیدا کردن اطلاعات در مورد افراد به منظور اهدافی چون امنیت ملی، کنترل مرزی و اجرای قانون استفاده می شود. نسخه دوم فنی سیستم اطلاعات شنگن، SIS II، در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۱۳ عملی شد.

 

کشورهای عضو شنگن

اطلاعات در سیستم اطلاعات شنگن (SIS) در میان مؤسسات کشورهای عضو در کنوانسیون استفاده از موافقتنامه شنگن (SAAC) به اشتراک گذاشته می‌شود. پنج کشور اصلی شرکت کننده عبارتند از فرانسه، آلمان، بلژیک، هلند و لوکزامبورگ هستند. بیست و یک کشور دیگر مدتی بعد از زمان ایجاد آن به سیستم پیوستند، که عبارتند از: اسپانیا، پرتغال، ایتالیا، اتریش، یونان، فنلاند، سوئد، سوئیس، دانمارک، ایسلند، نروژ، استونی، جمهوری چک، مجارستان، لتونی، لیتوانی، مالت، لهستان ، اسلواکی، اسلوونی و لیختن اشتاین. در میان شرکت کنندگان فعلی، ایسلند، لیختن اشتاین، نروژ و سوئیس عضو اتحادیه اروپا نیستند.

گرچه ایرلند و انگلستان کنوانسیون قرارداد شنگن را امضا نکردند، اما در همکاری شنگن تحت شرایط معاهده آمستردام، که مقررات آئین نامه شنگن را به قوانین اتحادیه اروپا معرفی می‌دارد، شرکت می‌کنند. اصل شنگن اجازه می دهد تا بریتانیا و ایرلند در تمام یا بخشی از قراردادهای کنوانسیون شنگن شرکت کنند. ایرلند و انگلستان از سیستم اطلاعات شنگن برای اهداف قانونی مربوط به صدور روادید و امنیت خود استفاده می کنند.

ایرلند و بریتانیا به داده های ماده ۲۶D (ماده ۹۶ قبلی) دسترسی ندارند، زیرا این کشورها قصد برداشتن کنترل های مرزی بین خود و دیگر کشورهای اروپا را ندارند. شهروندان اروپایی برای ورود به خاک انگلستان و یا ایرلند به هیچ روادیدی نیاز ندارند، اما برای ورود به این کشورها، برخلاف کشورهای عضو شنگن (که کنترل مرزی را کاملا برداشته‌اند)، باید از کنترل مرزی عبور کنند. بلغارستان و رومانی دسترسی به SIS برای اهداف قانونی خود در مورد صدور روادید را دارا می‌باشند، در حالی که قبرس و کرواسی به چنین اطلاعاتی دسترسی ندارند.

 

سیستم اطلاعات شنگن - ویزای شینگن

 

معرفی سیستم اطلاعات شنگن

دیتای سیستم اطلاعات شنگن (SIS) مطابق با  قانون هر کدام از کشورهای شنگن ذخیره می شود. بیش از ۴۶ میلیون از اسناد ورودی در SIS که با نام “هشدار” شناخته می‌شوند، در مورد فقدان اسناد هویتی است. هشدارهای شخصی حدود ۱٫۹ درصد از پایگاه داده را تشکیل می دهد (حدود ۸۸۵۰۰۰ پرونده). هر هشدار شامل اطلاعاتی از قبیل: نام، تاریخ تولد، جنسیت، ملیت، نام مستعار، سلاح یا تاریخ خشونت، دلیل هشدار و اقداماتی که باید در صورت مواجه شدن با آن صورت گیرد، شامل می‌شود. سیستم اطلاعات شنگن (SIS) نشانی ورودی های مسافرین و خروج از منطقه شنگن را ثبت نمی کند.

 

مطالب مشابه  سیستم اطلاعاتی ویزا (VIS)

 

تاریخچه سیستم اطلاعات شنگن

در ۲۵ مارس ۱۹۵۷، پیمان رم تکمیل شد. در تاریخ ۳ فوریه ۱۹۵۸ اتحادیه اقتصادی کشورهای بنلوکس (Benelux nations) تشکیل شد. هر دو قرارداد با هدف ایجاد مسافرت آزاد مردم و کالا در سراسر مرزهای ملی بود. تمرکز جوامع اروپایی بر یکپارچگی اقتصادی بود، به این دلیل توافق زاربرکن (Saarbrücken) در ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۴ به انجام رسید و کنترل مرزی بین فرانسه و آلمان از میان رفت.

در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵، فرانسه، آلمان و سه کشور بنولوکس (Benelux nations) موافقتنامه شنگن را امضا کردند. کنترل مرزی بر روی افراد و کالاها بین این کشورها به تدریج کاهش یافت. در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۰، پنج کشور اسپانیا، پرتغال، ایتالیا، یونان، اتریش و پنج کشور عضو اتحادیه گذرنامه نوردیک (Nordic Passport Union): دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ و سوئد به این پیمان‌نامه پیوستند.

در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷، منطقه بدون مرز شنگن به استونی، جمهوری چک، مجارستان، لتونی، لیتوانی، مالت، لهستان، اسلواکی و اسلوونی گسترش یافت.

 

جنبه های قانونی و ویژگی های فنی

سیستم اطلاعات شنگن (SIS) به منظور حفظ امنیت اروپا پس از ۲۵ مارس ۲۰۰۱ ایجاد شد، زمانی که امنیت مرزی بین ۱۵ کشور آرام و بدون مخاطره بود. SIS برای احراز محتوای قانونی اطلاعات خود نیاز به اطلاعاتی که هر یک کشورهای شنگن ثبت می‎کند، دارد. این کشورها همچنین ملزم به رعایت حریم خصوصی و آزادی شخصی افرادی هستند که اطلاعات آنها مطابق با قوانین مربوط به داده‌های ملی ثبت می‌گردد. سیستم پردازش اطلاعات SIS بایستی به طور دائم به پایگاه داده‌های کشورهای عضو متصل شود و باید مرتبا به روزرسانی شود.

این تعهدات توسط مراحل مشاوره بین کشورهای عضو تکمیل شده است و در مورد مسائلی همچون تأیید اطلاعات، تغییرات اقداماتی که توسط SIS انجام می شود، مسائل مربوط به اقامت و حکم های بین المللی برای دستگیری مجرمان و تروریست‌ها توافق کامل وجود دارد.

سیستم اطلاعات شنگن (SIS) توسط سازمان متشکل از نمایندگان کشورهای عضو کنترل می شود. حفاظت از اطلاعات شخصی مسئولیت کلیدی این سازمان است. در سطح فنی، کشورهای مشارکتی، پایگاه اطلاعاتی مرکزی با نام C-SIS  را بوجود آورده‌اند که مسئولیت آن به جمهوری فرانسه توسط  CAAS سپرده شده است. پایگاهی که توسط فرانسه (N-SIS) مسئول این مهم است، کپی از تمامی اطلاعات SIS را در اختیار دارد.

 

مطالب مشابه  خدمات وی آی پی (VIP) شرکت وی اف اس گلوبال

 

نوع داده‌های جمع‌آوری شده

نوع اطلاعات مربوط به افرادی که در SIS نگهداری می شوند عبارتند از: درخواست برای استرداد؛ عدم حضور در قلمرو خاص؛ سن ؛ بیماری های روانی، وضعیت شخص گمشده، نیاز به حفاظت، درخواست یک مقام قضایی، و مشکوک به جنایت است. SIS همچنین اطلاعاتی راجع به سلاح گرم، اسناد هویت، وسایل نقلیه موتوری و اسکناس های گم شده، به سرقت رفته و غیرقانونی را پوشش می‌دهد.

فرانسه مسئول مدیریت SIS می باشد و از سیستم خودکار به روز رسانی داده استفاده می‌کند که هر ۵ دقیقه یک‌بار آپدیت (به روزرسانی) می‌شود. SIS به طور خودکار داده ها را از طریق پایگاه های داده بزرگ ملی به کشورهای عضو هدایت می‌کند. هر کشور عضو، دفتری دارد که  مسئول ارتباطات با SIS است. SIS همچنین دارای یک تابع با نام “درخواست اطلاعات تکمیلی” نیز می‌باشد که با علامت اختصاری SIRENE معرفی می‌گردد. ” SIRENE ” این اطلاعات تکمیلی را برای SIS ثبت می کند تا در صورت نیاز اطلاعات بیشتری را برای کمک به تحقیقات به این سازمان ارسال دارد.

 

همکاری پلیس و کمک متقابل قانونی

علاوه بر SIS و SIRENE، کنوانسیون شنگن هر گونه همکاری با پلیس و دیگر همکاری‌های متقابل قانونی را تضمین می‌دهد. پلیس کشورهای عضو می تواند برای پیشگیری و شناسایی جرایم ( اصل ماده ۳۹) ، برای ادامه نظارت بر مرزها (ماده ۴۰)، در شرایط خاص بوجود آمده در مرزها (ماده ۴۱)، و برای به اشتراک گذاشتن اطلاعاتی که برای سرکوب یا جلوگیری از تخطی یا تهدید به نظم و امنیت عمومی (بند ۴۶) اهمیت دارد، با این سازمان همکاری‌های متقابل و تنگاتنگ داشته باشد. این همکاری متقابل موجب هر چه بهتر اجرای قانون‌های مربوط به جرایم جنایی و عواقب مربوطه به جرمی که در یک کشور انجام شده و آن کشور در صدد حل آن است، خواهد شد.

 

تکامل سیستم اطلاعات شنگن

در ماه نوامبر سال ۲۰۱۱، SIS1 برای دومین بار بازسازی شد. دلیل اصلی تجدید ساختن این بود که ملتهای بیشتری بهم وصل شوند.

در سال ۲۰۰۷، در حالی که این پایگاه هنوز در مراحل تکامل خود بود، پرتغال استفاده از نسخه ای با نام “SISone4ALL” را که  توسط SEF (سرویس مرزی و خارجی پرتغال) طراحی شده بود، پیشنهاد کرد.

در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰، بلغارستان و رومانی به SIS II برای همکاری در اجرای قانون مربوط به روادید پیوستند.

در تاریخ ۹ آوریل سال ۲۰۱۳، SIS II به طور عملی انجام شد. در ۲۷ جون ۲۰۱۷، کرواسی برای همکاری‌های مربوطه به این سازمان ملحق شد.

Print Friendly, PDF & Email

عضویت در خبرنامه

اولین نفری باشید که از آفر های ویژه مطلع می شوید